شناخت پتانسيل هاي طبيعي و انساني و امکان توسعه اقتصادي و ايجاد تحول روستاي برسيان

شناخت پتانسيل هاي طبيعي و انساني و امکان توسعه اقتصادي و ايجاد تحول روستاي برسيان

مشخصات فایل مورد نظر در مورد شناخت پتانسيل هاي طبيعي و انساني و امکان توسعه اقتصادي و ايجاد تحول روستاي برسيان آماده دریافت می باشد برای مشاهده جزئیات فایل به ادامه مطلب یا دریافت فایل بروید.

همراه با ارائه راهکارهايي براي توسعه اقتصادي و اشتغال اين روستا 50







فصل اول (کليات تحقيق )



1 1 مقدمه :



ايران کشوري است که اقتصاد آن همواره بر کشاورزي و دامپروري مبتني بوده، ساختارهاي اقتصادي اجتماعي، فرهنگي، سنتي و زير بنايي آن طي قرن هاي طولاني تاريخ همواره حول محور اصلي کشاورزي و شباني شکل گرفته و با آنکه از اوائل قرن بيستم با کشف منابع سرشار نفت و از اواسط اين قرن با افزايش فعاليت هاي صنعتي، از اين دو منبع اقتصادي بهره فراون داشته، معهذا هنوز هم حضور و فعاليت بيش از 50 درصد جمعيت در بخش کشاورزي نشان از اهميت اين بخش در اقتصاد کشور دارد. سرعت رشد جمعيت، کمبودهاي غذايي موجود و مشکلات جهاني غذا، بر اهميت توجه و لزوم توسعه اين بخش در کشور مي افزايند و وجود منابع گسترده آب و خاک و پتانسيل هاي مناسب افزايش توليد، امکانات زيادي را در اختيار کشور قرار مي دهند تا با تجهيز منابع و استفاده موثر از دست آوردهاي علمي و عملي افزايش توليد در جهت تحقق خودکفايي محصولات اساسي و رفع نيازهاي غذايي و صنعتي جمعيت رو به افزايش کشور مورد استفاده قرار گيرند.



سوابق کاربرد و بهره گيري موثر از منابع آبو خاک کشور به قرن هاي طولاني گذشته بر مي گردد، که عمق اعتقاد و توجه مردم رابه پيشرفت کشاورزي مشخص مي کند. ايرانيان قديم احياء زمين – آبياري – تخم افشاني – درختکاري را در چارچوبهاي اعتقادي خود قرار داده پاکيزه نگاه داشتن آب و خاک رکن اساسي آئين خود مي دانستند و کاشتن گندم را با فشاندن راستي و صداقت تشبيه مي کردند.



پايه هاي اقتصاد بسط و گسترش اسلام نيز بر مباني توسعه و رواج و رونق کشاورزي استوار بوده و سرزمين هاي بزرگ اسلامي با وحدت دين و زبان،در بسط و گسترش نوآوري هاي کشاورزي سهمي فراوان داشته است. با آنکه هنوز هم آثار آباداني و رواج رونق کشاورزي در بسياري از آثار و تمدن هاي اين کشور مشاهده مي شود، معهذا به لحاظ وسعت سرزمين – وقوع کشمکش ها و مشکلات اقتصادي و اجتماعي، کشاورزي کشور طي قرون متمادي از رشد لازم برخوردار نشده و تنگناهاي بسياري سد راه توسعه و ترقي لازم آن بوده است. در دوران قبل از وقوع انقلاب اسلامي با توجه بيشتري که به امر صنعتي شدن کشور معطوف شده بود از امکانات گسترده آب و خاک بالقوه کشور استفاده موثري در جهت رشد و شکوفايي بخش کشاورزي بعمل نيامد و نتايج اين بخش در مقايسه با ساير بخش هاي اقتصادي بويژه بخش هاي صنعت و خدمات از رشد کمتري برخوردار شد.



از دوران پيروزي انقلاب اسلامي تا کنون نيز به لحاظ مشکلات مالي – اقتصادي و اجتماعي کشور، وقوع جنگ تحميلي هشت ساله – حصر اقتصادي مشکلات سرمايه گذاري و محدوديت هاي موجود در بهره گيري از علوم و فنون و تکنولوژي هاي پيشرفته تحول مورد انتظار در امر کشاورزي کشور صورت نگرفته و با وجود افزايش قابل ملاحظه اي که عملکرد بعضي از محصولات کشاورزي حاصل شده، معهذا در اثر رشد سريع جمعيت روزبروز بر نيازهاي غذايي کشور نيز افزوده تر گرديده است و هنوز هم بخشي از نيازهاي غذايي جامعه از طريق واردات تامين مي گردد. با اين همه هنوز جايگاه بخش کشاورزي در اقتصاد کشور، از اهميت و ويژگي خاصي برخوردار است. در حال حاضر يک پنجم توليد ناخالص ملي (GNP) و يک چهارم توليد ناخالص داخلي (GDP) يک سوم سطح اشغال – يک دوم حجم صادرات غير نفتي و چهار پنجم نيازهاي غذايي کشور را بخش کشاورزي تامين مي سازد و به عنوان بخش عمومي زمينه ساز توسعه ساير بخش ها و شکوفايي اقتصاد کشور مي باشد.



بدون شک شناخت مشکلات و بررسي منابع و امکانات توسعه کشاورزي در کشور فرصت هاي لازم را در اختيار تصميم گيران مملکت قرار خواهد داد تا در جهت تخصيص منابع و تامين امکانات توسعه الزامي اين بخش اقدام کنند و زمينه هاي پيشبرد هدفهاي اين بخش را که اساس استقلال سياسي و اقتصادي آينده کشور خواهد بود فراهم سازند.



2 1 شرح و بيان مساله پژوهش:



بخش کشاورزي در يران بزرگترين بخش اقتصادي پس از خدمات است که حدود 20 درصد توليد ناخالص ملي و سهم عمده اي از صادرات غير نفتي را به خود اختصاص داده است و همچنين محل اشتغال بخش وسيعي از جمعيت کشور است و به عنوان محور اصلي توسعه و در درجه اول براي روستاها و در وهله دوم براي کشور است و نقش حياتي و استراتژيک اين بخش در نظام اقتصادي – اجتماعي کشور و رسالت سنگيني که در پيشبرد توسعه ملي و تامين نيازهاي اساسي جامعه بعهده بخش کشاورزي است اهميت آن را دو چندان مي کند.



در روستاي برسيان که در دهستان براان شمالي واقع شده است بخش کشاورزي رکن اصلي اقتصاد روستايي و فعاليت اصلي اقتصادي اين بخش از جمعيت روستايي است.



دهستان براان شمالي به جهت دارا بودن توانهاي محيطي براي کشاورزي به عنوان يکي از قطب هاي کشاورزي منطقه اصفهان شناخته شده ولي در چند دهه گذشته به علت بي توجهي به کشاورزي و همچنين گسترش حوزه نفوذ شهر و تغيير در ساختار روستايي کشاورزي در منطقه آسيب ديده و روستاييان اين دهستان از جمله روستائيان روستاي برسيان علي رغم وجود امکان فعاليت کشاورزي به فعاليت هاي غير کشاورزي و کار در شهر روي آورده اند. در روستاي برسيان به لحاظ دارا بودن توان نسبتاً بالاي محيطي براي فعاليتهاي کشاورزي و دامي با توجه به پيشينه تاريخي و در عين روند سريع و فزاينده شهر گرايي، توسعه اقتصادي روستاي برسيان جز از طريق توسعه همه جانبه در بخش هاي اقتصادي با محوريت توسعه کشاورزي امکان پذير نمي باشد. اين پژوهش در جستجوي راهکارهاي توسعه اقتصادي اين روستا با اتکا بر کشاورزي متناسب با شرايط منطقه است. نتيجه اين پژوهش طرحي است در قالب توسعه اقتصادي اين روستا با محوريت کشاورزي است با کارکرد قوي اقتصادي و استاندارد بالاي زندگي و رفاه اجتماعي که تحقق اين امر مي تواند نقش تعيين کننده اي در اقتصاد روستاي برسيان ايفا کند و الگويي براي روستاهاي مشابه ديگر باشد.



3 1 اهداف تحقيق



1 شناخت توانمنديها و پتانسيل هاي طبيعي و انساني روستاي برسيان.



2 شناخت امکان توسعه اقتصادي روستاي برسيان با محوريت توسعه کشاورزي



3 شناخت امکان ايجاد تحول در بخش کشاورزي روستاي برسيان



4 ارائه راهکارهايي براي توسعه و ايجاد ناحيه کشاورزي با کارکرد قوي اقتصادي



و استاندارد مناسب زندگي و رفاه اجتماعي مردم روستاي برسيان



5 شناخت امکان ايجاد اشتغال و کاهش بيکاري در روستاي برسيان با اتکاء بر توسعه کشاورزي.