آشنایی با انواع سازهای موسیقی غربی و بررسی آنها از لحاظ ظاهر و چگونگی کارکرد و کاربردشان

آشنایی با انواع سازهای موسیقی غربی و بررسی آنها از لحاظ ظاهر و چگونگی کارکرد و کاربردشان

مشخصات فایل مورد نظر در مورد آشنایی با انواع سازهای موسیقی غربی و بررسی آنها از لحاظ ظاهر و چگونگی کارکرد و کاربردشان آماده دریافت می باشد برای مشاهده جزئیات فایل به ادامه مطلب یا دریافت فایل بروید.

فرمت فایل: word



تعداد صفحات: 32









مقدمه



موسیقی سراپا شور و انگیزش است. با واژه و کلام قابل وصف نیست، پس هنر ناب است و هنر را یا باید دید یا باید شنید. اما در این بین واسطه ای که موسیقی، هنر اول را با گوش انسان پیوند می دهد، آلات و ادوات مولد صوت است. لذا یکی از انشعابات اساسی و قابل بحث در مورد موسیقی، سازهای موسیقی است که نقش مهمی را در کیفیت و چگونگی انتقال آن ایفا می کند.



به طور کلی سازهای ارکستر شامل



1- سازهای زهی (آرشه ای، زخمه ای و چکشی)



2- سازهای بادی (چوبی و برنجی)



3- سازهای کوبه ای است.



در اینجا نگاهی اجمالی به انواع سازهای موسیقی غربی از لحاظ ظاهر و چگونگی کارکرد و کاربرد آنها می اندازیم.













سازهای زهی آرشه ای



امروزه هzنگامی که به سازهای زهی (strings) اشاره می شود، خانواده ویلن را در نظر می آوریم که شامل چهار عضو است : ویلن، ویولا (ویولن آلتو) ، ویولن سل و کنترباس یا دابل باس.(شکل 1)





شكل (1)



اینها ویژگیهایی همانند زیادی دارند ولی یکی از تفاوت های اصلی آنها اندازه ی آنهاست. کوچکترین آنها ویلن است که بالاترین نُت ها را می نوازد و بزرگترین آنها دابل باس است که پایین ترین نُت ها را تولید می کند. در تمام این سازها، زه ها با یک آرشه به ارتعاش در می آیند، ولی گاهی زه ها را با انگشت می گیرند و آرشه می کشند. از آنجا که طنین صدای برخاسته از سازهای زهی به پای طنین سازهای بادی نمی رسد، در یک ارکستر تعداد نوازندگان سازهای زهی خیلی بیشتر از تعداد نوازندگان سازهای بادی است. در یک ارکستر سمفونی بزرگ باید تا هجده ویلن اول، شانزده ویلن دوم، دوازده ویلن سل و هشت کنترباس داشته باشیم.





تولید صدا



هنگامی که زه ها به ارتعاش درمی آید امواج صوتی از خرک (bridge) و پل (sound- post) به بدنه تو خالی ساز که نقش مشدد را دارد می رود و در آنجا امواج صوتی تشدید و تقویت می شوند و از راه سوراخ های صوتی (sound holes) بیرون می آیند.(شکل2)



زه ها را با پیچاندن میخکهای چوبی کوک می کنند ــ هر چه کشش زه ها بیشتر باشد پرده (pitch) بلندتر است. هنگامی که هیچ انگشتی روی زه های ویلن نباشد می گویند زه ها "آزاد" (open) هستند. نت های دیگر با قرار دادن انگشتان دست چپ بر روی زه ها و توقف دادن آنها در نقاط مختلف به دست می آیند. هر چه طول زه ها کوتاه تر، pitchها بلندتر. شكل (2)



آرشه (Bow) (شکل 3)





شكل (3)



به کمک آرشه می توان صدای زه های در حال ارتعاش را طولانی و پشتیبانی کرد و در این حال نوازنده چیره دست می تواند شدت صدا را تغییر دهد.



آرشه شامل یک چوب باریک (stick) و مقداری موست. چوب باید محکم و در عین حال انعطاف پذیر باشد. موی آن از دم اسب است، برای ویولن، ویولا و ویولن سل سفید می شود و برای آرشه کنترباس با همان رنگ سیاه خودش به کار می رود. هنگام نوازندگی می توان موی آرشه را به وسیله یک پیچ به حالت کشش درآورد و هنگام عدم استفاده آن را شل کرد تا از فشار بر stick و مو کاسته شود. اگر مو را زیر ذره بین قرار دهیم همانند شاخه گل سرخ "خارهایی" روی آن می بینیم، که با کمک صمغ پودر شده به زه ویلن گیر می کند و هنگامی که آرشه به موازات خرک بر روی زه کشیده می شود زه به ارتعاش درمی آید. آرشه ویلن بیش از یکصد و پنجاه مو دارد.